มาตรการเพื่อความปลอดภัยของเด็กที่ขับขี่รถจักรยานยนต์ [Measures to Promote the Safety of Young Motorcycle Riders]

โดยธนะชาติ ปาลิยะเวทย์ นักวิจัยอิสระ อาจารย์พิเศษด้านกฎหมาย ที่ปรึกษากฎหมายศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง การทำให้การสัญจรทางถนนเป็นระบบที่ปลอดภัยหรือ Safe System Approach คำนึงถึงความผิดพลาดของคน สภาพร่างกายที่เปราะบางของคน ความรับผิดชอบร่วมกัน และต้องทำให้ทุกส่วนของระบบเข้มแข็ง เมื่อหันมาพิจารณาเกี่ยวกับปัญหาความไม่ปลอดภัยของเด็กที่ขับขี่รถจักรยานยนต์ ซึ่งในที่นี้เด็ก หมายถึง ผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีบริบูรณ์ (ตามอนุสัญญาสิทธิเด็กขององค์การสหประชาชาติและพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. 2546) เห็นได้ชัดเจนทางกายภาพว่าทั้งจักรยานยนต์และเด็กมีความเปราะบาง การขับขี่ของเด็กย่อมมีความผิดพลาดได้มากกว่าผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์ด้านการขับขี่ พ่อแม่ ผู้ปกครองย่อมมีความรับผิดชอบต่อเด็กและร่วมกันกับเด็ก ในกรณีที่นำมาพิจารณาปัญหาความไม่ปลอดภัยของเด็กที่ขับขี่รถจักรยานยนต์ จำกัดเฉพาะเด็กที่มีอายุเข้าเกณฑ์ตามกฎหมายไทย สามารถมีใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์หรือเรียกสั้น ๆ …

การกำหนดความเร็วบนท้องถนนของประเทศสวีเดน [Speed Limit Setting in Sweden]

ดร.ปณิธิศร์ เอื้อสุดกิจ วิศวกรโยธาชำนาญการพิเศษ รักษาการผู้อำนวยการกลุ่มมาตรฐานอำนวยความปลอดภัย สำนักอำนวยความปลอดภัย กรมทางหลวง สมาชิกโครงการ LDP เนื่องจากผมได้มีโอกาสไปเข้ารับการอบรมหลักสูตร Vision Zero ที่ประเทศสวีเดน ก็เลยอยากจะมาแชร์ประสบการณ์หรือความรู้บางส่วนที่ได้รับจากการอบรม เผื่อว่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่ทำงานด้านความปลอดภัยทางถนนนะครับ อย่างที่หลายๆ คนทราบกันแล้ว ประเทศสวีเดนเป็นประเทศที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในเรื่องความปลอดภัยทางถนนด้วยนโยบาย Vision Zero ความหมายของคำนี้หมายถึงการมุ่งเป้าเพื่อให้คนตายหรือบาดเจ็บสาหัสจากอุบัติเหตุทางถนนเป็นศูนย์นะครับ ไม่ได้หมายถึงการทำให้อุบัติเหตุทางถนนเป็นศูนย์ นโยบายนี้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงด้านความปลอดภัยทางถนนหลายๆ เรื่องในสวีเดน การกำหนดความเร็วบนท้องถนนก็เป็นหนึ่งนั้นเช่นกัน ในอดีตประเทศสวีเดนเคยใช้วิธีการกำหนดความเร็วไว้ไม่ให้เกิน 85 percentile ของความเร็วบนถนน คำๆ นี้อาจเข้าใจยาก …

ใบขับขี่ Big bike กับการสร้างมาตรฐานผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ขนาดใหญ่ในประเทศไทย [Big Bike Driver's Licence: A Way to Improve Driving Standards of Motorcyclists in Thailand]

โดย นายพิสิษฐ์ วงศ์เธียรธนา สมาชิกโครงการ LDP 1. ที่มาและความสำคัญของปัญหา ประเทศไทยเป็นฐานการผลิตรถจักรยานยนต์ชั้นนำของโลก และมีแนวโน้มว่าจะมีการขยายฐานการผลิตรถจักรยานยนต์ประเภท Big bike ในประเทศไทยเพื่อจำหน่ายทั้งในและต่างประเทศเพิ่มขึ้น จากการขยายตัวภาคการผลิตและการตลาดของอุตสาหกรรมรถจักรยานยนต์ ส่งผลให้เกิดความสะดวกและหาซื้อรถจักรยานยนต์สำหรับผู้บริโภคเพิ่มขึ้น ส่งผลให้ปริมาณของรถจักรยานยนต์มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นทุกปี จากการสำรวจของสำนักงานสถิติแห่งชาติตั้งแต่ปี พ.ศ. 2550 ถึงปัจจุบัน มียอดสะสมของรถจักรยานยนต์ที่ได้จดทะเบียนกับกรมการขนส่งทางบกมีเกือบ 24 ล้านคัน[1] จำนวนรถจักรยานยนต์สะสมทั้งหมดในประเทศนั้นมีอัตราการครอบครองเท่ากับ 3 คน ต่อ 1 คัน ซึ่งถือเป็นอัตราที่สูงเมื่อเทียบกับประเทศอื่น[2] และเมื่อพิจารณาถึงภาพรวมอัตราการเติบโตของยอดขายจักรยานยนต์ประเภท …

บทเรียน “การจัดการใบอนุญาตขับขี่ในประเทศอังกฤษ” [Lessons Learned from the UK's Driver's Licensing System]

โดย ศ.พล.ต.ต. พงษ์สันต์ คงตรีแก้ว สมาชิกโครงการ LDP ประเด็นเรื่องใบขับขี่ที่กำลังเป็นกระแสที่สังคมให้ความสนใจในปัจจุบันนั้นมีการตั้งคำถามตามมามากมายว่า “ใบขับขี่เกี่ยวข้องอย่างไรกับการลดอุบัติเหตุทางถนน มารยาทในการขับขี่รถ และการจัดการจราจร” ผู้เขียนจึงอยากเสนอมุมมองและประสบการณ์จากต่างประเทศให้ทุกท่านได้ลองพิจารณาว่ามีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร ทุกท่านคงจะทราบกันดีว่า อุบัติเหตุทางถนนเกิดจากปัจจัยสำคัญ 3 ประการ คือ คน รถ และถนน ซึ่งร้อยละ 75 บ่งชี้ว่าเกิดจากพฤติกรรมมนุษย์ แล้วจะทำอย่างไรที่จะลดอุบัติเหตุทางถนนที่เกิดจากพฤติกรรมมนุษย์ได้บ้าง หากพิจารณาสถานการณ์ในปัจจุบันผู้เขียนเห็นว่ายังไม่มีมาตรการหรือแนวทางที่ชัดเจนมากนัก ภาครัฐและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องยังโยนภาระดังกล่าวไปที่เด็กและเยาวชนโดยมุ่งไปที่การสร้างจิตสำนึกตั้งแต่ยังเด็ก คือ ให้มีการเรียนการสอนเรื่องความปลอดภัยทางถนนไปในโรงเรียนเลย บางโรงเรียนก็ทำได้อย่างต่อเนื่อง บางโรงเรียนก็ยังมีภาระการสอนวิชาอื่นๆ ที่ทำให้ความสำคัญเรื่องการปกป้องตนเองจากอันตรายจากการเดินทางของเด็กดูจะได้รับควาสำคัญน้องลงไป …

Check out latest instalment of the Road Safety Legislation with LDP series by Thanachart Paliyawate

It has been a while but this week we are bringing you the latest instalment in the Road Safety Legislation with LDP series, “Practical Approach for Improving Safety of School …

รถรับ-ส่งนักเรียนที่ปลอดภัยได้มาตรฐานกับความจำเป็นทางการศึกษา [Safe school buses are a necessity.]

รถรับ-ส่งนักเรียนที่ปลอดภัยได้มาตรฐานกับความจำเป็นทางการศึกษา โดย นายพิสิษฐ์ วงศ์เธียรธนา สมาชิกโครงการ LDP ๑. ที่มาและความสำคัญของปัญหา “การเดินทาง” ถือเป็นกิจวัตรประจำวันอย่างหนึ่งซึ่งมีความสำคัญอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับกลุ่มนักเรียนที่มีความจำเป็นต้องอาศัยยานพาหนะในการเดินทางเพื่อไปศึกษาเล่าเรียนยังโรงเรียน เพราะถ้าพวกเขาไม่สามารถเดินทางไปโรงเรียนได้ เนื่องจากไม่มียานพาหนะที่ปลอดภัยและได้มาตรฐานไปรับ-ส่ง แล้ว ย่อมหมายความว่า แม้จะได้รับความเสมอภาคทางการศึกษาจากรัฐ แต่อาจถูกปิดกั้นโอกาสในการที่จะเดินทางเพื่อเข้าถึงระบบการศึกษา นั่นเอง จากการศึกษาพบว่า รัฐไทยได้บัญญัติหลักประกันสิทธิขั้นพื้นฐานด้านการสร้างความเสมอภาคทางการศึกษาให้แก่ประชาชนไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๖๐ มาตรา ๕๔ โดยมีสาระสำคัญคือการกำหนดหน้าที่ให้รัฐต้องดำเนินการ อันได้แก่ การจัดให้เด็กทุกคนได้รับการศึกษาเป็นเวลาสิบสองปี ตั้งแต่ก่อนวัยเรียนจนจบการศึกษาภาคบังคับอย่างมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย การดูแลเด็กเล็กให้ได้รับการดูแลและพัฒนาก่อนวัยเรียนเพื่อให้เติบโตอย่างมีคุณภาพโดยให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและภาคเอกชน เข้ามามีส่วนร่วมด้วย …

การกำหนดมาตรฐาน “รถรับส่งนักเรียนของประเทศไทย” มาถูกทางแล้ว จริงหรือ? [Regulating School Buses – Are we heading in the right direction?]

โดย นายธัชวุฒิ จาดบันดิสถ์ สมาชิกโครงการ LDP และนักวิชาการแผนงานรถโดยสารสาธารณะปลอดภัย ศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน บทความชิ้นนี้ได้รับการสนับสนุนจากมูลนิธิป้องกันอุบัติภัยแห่งเอเชีย ภายใต้โครงการ LDP หากกล่าวถึง รถโรงเรียน ภาพแรกที่จะปรากฏในความคิด คือ รถบัสขนาดใหญ่ สีเหลืองคาดดำ ที่มีเด็กอยู่เต็มรถนั่งตามเก้าอี้ พร้อมเข็มขัดนิรภัย มีพนักงานขับรถค่อยเปิด ปิดประตู มีมาตรฐานความปลอดภัยสูง แต่เรื่องจริง ไม่ได้เกิดขึ้นในสังคมไทย (หรือมีก็เฉพาะโรงเรียนขนาดใหญ่ เท่านั้น) สำหรับประเทศไทยกลับมีรูปแบบระบบรถส่งเด็กนักเรียนอยู่ 2 แบบคือ รถโรงเรียน และ รถรับจ้างรับส่งนักเรียน (เคยใช้อยู่ช่วงสั้นๆ …

แนวทางของต่างประเทศในการจัดให้มีรถรับ-ส่งนักเรียนที่ปลอดภัย (A Study on the Provision of Safe School Transport in Different Countries)

โดย นายธนะชาติ ปาลิยะเวทย์ นักวิชาการอิสระด้านกฎหมาย อาจารย์พิเศษและนักวิจัย สมาชิกโครงการ LDP ภายใต้มูลนิธิป้องกันอุบัติภัยแห่งเอเชีย การจัดให้มีรถรับ-ส่งนักเรียนมีความเชื่อมโยงกับการจัดการศึกษา สิทธิของเด็ก ภาระของพ่อแม่ผู้ปกครอง หน้าที่ความรับผิดชอบของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งด้านการศึกษา การคมนาคมขนส่ง การปกครองส่วนท้องถิ่น โดยเฉพาะปัญหาความไม่ปลอดภัยของรถและผู้ขับขี่ ดังปรากฎในข้อมูลขององค์การอนามัยโลกที่ระบุว่าในทุก ๆ วันมีเด็กมากกว่า 500 คนเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางถนน เด็กในวัยศึกษาภาคบังคับจำนวนมากเสียชีวิตระหว่างเดินทางไป-กลับโรงเรียน เด็กนักเรียนโดยสารรถ (รวมถึงรถรับ-ส่งนักเรียน) โดยไม่มีสิ่งยึดรั้งไว้ (unrestrained) ซึ่งเป็นการโดยสารรถประเภทต่างๆ ตามความสะดวกหรือจำเป็นของภาคประชาชน และโดยมากมักจะเป็นรถที่ไม่ได้จดทะเบียนหรือไม่มีมาตรฐานความปลอดภัยตามเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนดไว้ ทั้งนี้ในต่างประเทศมีแนวทางและข้อสังเกตที่น่าสนใจการจัดให้มีและการบริหารจัดการรถรับ-ส่งนักเรียนที่ปลอดภัย การจัดให้มีรถรับ-ส่งนักเรียนและการจัดการศึกษา …